المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
260
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
بزرگوار فارغ شده بود به آن حضرت رسيد ، قبيلهء بنى هاشم و گروهى از صحابه از قبيل : سلمان ، ابو ذر ، مقداد ، عمّار ، حذيفه ، ابى بن كعب و جماعت ديگرى كه جمعا بطور تقريب چهل نفر مرد بودند در امور دفن رسول اللّه شركت داشتند . على عليه السّلام بلند شد ، خطبه خواند ، حمد و ثناى خدا را بجاى آورد ، آنگاه فرمود : اگر امامت و خلافت مال قريش باشد من از قريش بخلافت سزاوارترم و اگر مقام خلافت مال قريش نيست پس طايفهء انصار بر دعواى خود باقى باشند . [ خانهنشين شدن على عليه السلام ] پس از آن جريان على عليه السّلام از آن مردم كناره گرفت و با عدهاى از مسلمين كه تابع آن حضرت بودند در خانهء خود اقامت كرد و فرمود : من به پنج نفر از انبياء عليهم السّلام تأسّى مينمايم . اول : حضرت نوح عليه السّلام ، زيرا آن بزرگوار گفت : أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ « 1 » . دوم : حضرت ابراهيم عليه السّلام ، زيرا كه گفت : وَ أَعْتَزِلُكُمْ وَ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ « 2 » . سوم : حضرت لوط عليه السّلام ، چه آنكه گفت : لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلى رُكْنٍ شَدِيدٍ « 3 » .
--> ( 1 ) سورهء قمر ، آيهء - 10 - يعنى حقا كه من مغلوب شدم پس اى خدا تو انتقام بكش . ( 2 ) سورهء مريم ، آيهء - 49 - يعنى من از شما و آنچه را كه غير از خدا ميخوانيد كنارهگيرى ميكنم . ( 3 ) سورهء هود ، آيهء - 82 - يعنى كاش مرا براى شما قوت ( دفاعى ) بود يا بسوى جايگاه سختى جايگزين ميشدم - مترجم .